قسم دوم : در ورود رايات منصورهء ملكى [ ملك دينار ] بكرمان و گرفتن ملك و يافتن ظفر و شرح فضايل ذات بزرگوار . قسم سوم : در تحريض بر عدل و شرح اخلاق ملوك و ذكر ممالك كرمان و خصايص بلاد او ، و ياد كردن بعضى از تاريخ آن قسم چهارم : در ثناء صاحب قوام الدين و ذكر محاسن ذات و شرح بزرگى خاندان و مآثر اسلاف وى . قسم پنجم : در شرح احوال محرر اين سطور و تقلب او در اوجال اخوان . » بحث دربارهء سبك نگارش و اختصاصات ادبى اين كتاب از حوصلهء اين مقدمه بيرون و از بحث ما خارج است . عقد العلى در سال 1311 شمسى توسط آقاى على محمد عامرى استاد فاضل با حواشى و توضيحات ( ولى بدون مقدمه ) از روى نسخه‌اى خطى كه ظاهرا در سال 1075 هجرى نوشته شده بوده است با حروف سربى در 124 صفحه به چاپ رسيده است ، و من اميدوارم كه همين كتاب استاد را با اجازه خودشان مجددا به چاپ برسانم . عقد العلى يك بار نيز در 1293 توسط محمد حسين خان ذكاء الملك بچاپ رسيده و ناشر در مقدمه درباره كتاب چنين گويد : « بنده محمد حسين مشتهر باديب ملقب به فروغى را قطعهء طولانى در توصيف اين كتاب مستطاب ( عقد العلى ) است كه در اين مورد اختصار را به دو بيت آن اقتصار مينمايد و هى هذه : اين بهين مجموعهء عالى كه نزد اهل فضل * كنز حكمت مخزن و گنجينهء انشا بود ناسخ آيات دانش باطل السحر سخن * نسحة عقد العلى للموقف الاعلى بود . . . و من از صناديد فضلاى عصر دامت افاضتهم شنيدم كه ميگفتند عبارات عقد العلى را سلاست گلستان شيخ رحمة اللّه عليه است با مزيد استحكام و اسطقس كلام ، و اين ، حد تمجيد است » .